KAWAN²

Monday, November 28, 2011

Wrong Number Yaa..

Sejak kebelakangan ni, kerap aku terima panggilan nak order gas.

"Pemanggil: Hello kak, mak nak gas 2 tong ye. Alamat kat .. bla..bla.. bla.."

"Aku : hah?"

Lima minit berlalu..

"Pemanggil: (kali ni mak dia) Dik, mana gasnya?"

"Aku : Sapa jual gas????"


Bila masa aku bisnes gas?

Atau haruskah aku start je bisnes ni?

"Pinky Gas,
Sila hubungi 019-xxxxxxx,
24 Jam Sehari,
7 hari Seminggu".


Kahkahkah! Tak kelakar.

Bila aku cerita kat abang aku, abang aku kata. Cakap je iye, nanti saya hantarkan gas. Biar padan muka orang tu. Abang aku ni pun satu. Ajar aku menipu.

Kejadian ni berlaku lepas aku aktifkan nombor Celcom aku yang mana aku guna hanya untuk Blackberry aku. Okey, aku guna Blackberry pun setelah orang lain guna lebih dari setahun, baru aku hegeh² nak guna. Sangatla ketinggalan. Itupun lepas aku "irritated" tahap infinity dengan manusia sekeliling yang agak rapat dengan aku.

"Tak urban la takde smartphone". Kata mereka.

"Budak darjah 5 pun pakai BB."

Itulah kata² azimat dari dorang ni.

Bukan aku taknak beli, tapi malas. (Dasar kedekut). Ye, aku memang kedekut. Malas nak kuar duit beli benda² camni. Yang aku pikir tak berapa nak perlu. Kan dah ada Lappy, dah ada HP. Batpe nak pakai BB lagi?

Rupanya, ada BB ni memang senang. Semua di hujung jari.

Ye, aku tau.. Kata² di atas, bunyinya agak jakun..

tapi..

Korang setuju kan?

Dulu, ada gak orang call salah nombor jugak kat nombor satu lagi. Nak cakap dengan Black katanya. Time tu aku layan je. Aku cakap..

"Black tengah tidur la".

Sekali dia tanya lagi..

"Ni sapa ni?"

Aku cakap, "saya isteri dia."

Terpinga² je rasa si pemanggil tu. Ntah² dia girlfren Black.

Kahkahkah..

Lantak la sana.






Monday, October 31, 2011

Kitten

Tengah aku layan cerita kim's wedding fairytale.. Abang aku datang. Nak mintak tolong katanya. Potong betullah. Tapi xpe, aku langgan astro kan untuk tengok cerita ulang2. Harini x dpt tengok, esok lusa pasti ada lagi.

Tolong antar anak dia balik asrama. Skool kat Sg. Buloh. Sebab dia nak pegi ziarah orang meninggal. Takpelah, tolong orang dapat pahala tauuu..

Jalan agak okey. Cuma cuaca agak gerimis. Sampai kat traffic light. Lampu merah pulak. Mata melilau tengok kereta sebelah. Ada 3 orang mamat dalam tu. Buat bodo je. Sebab mereka tu budak2 lg. Tak sesuaiii utk ai.

Pandangan ku alihkan ke tayar kereta dorang.

Ehhhhhh!!! Ada anak kucing tengah panjat tayar. Seekor lagi kat bawah kereta. Terus aku buka tingkap kereta. Lambai2 dorang. Sambil bercakap..

"Ada anak kucinggggg...!!!"

Panik la pulak mamat2 ni. Terus dia panggil2 kucing ni. Halau bagi keluar. Satu hal lagi kalau kucing ni lari membabi buta. Eksiden karanggg.. Yang kucing ni pun macam main acah2 pulak.

Mamat ni siap meniarap ko tau?? Mampu? Punyalah perihatin dia kat kucing2 ni. Tak cukup dengan tu, siap amik raket badminton. Sila bayangkan ye, jalan yang agak basah.. Mamat ni dok tiarap2 atas jalan sambil berkata..

"Tak pasal2 aku buat stunt kat tengah jalan.."

Sekor kucing berjaya lari ke tepi jalan. Dan selamat. Tinggal lagi seekor main acah2.

Lampu hijau pun menyala. Aku pun gerak. Dan, mamat tu masih bermain badminton dgn anak kucing. Tah berapa lama la mamat tu meniarap, aku pun tak tau.

Eh, baru aku perasan.. Lampu merah traffic light semalam tu lama betul lah..



Sent from my BlackBerry® wireless device via Vodafone-Celcom Mobile.

Wednesday, October 19, 2011

Rezeki Jangan Ditolak..

Mak aku sangatlah excited bila dapat surat jemputan dari Adun tempat aku. Surat jemputan untuk shopping okeh? Cuma warga emas je yang dapat jemputan nih ie; 60 tahun ke atas. Jadiknya, mak n ayah aku dua2 dapat. Sorang RM100.

Akulah sebenarnya yang excited lebih. RM200 tu kira banyak la kan? Sapa nak kasik? Menurut dari kenyataan pejabat Adun tu, itu adalah duit hasil jualan pasir. Dikongsi bersama rakyat.

Malas nak cerita lebih lanjut. Janji, shopping! Walaupun kat Econsave je.. Yang penting, tak payah bayar.

Macam2 la gelagat warga tua shopping. Bagi yang bawak anak tu takde masalah. Masing2 pegang hp kira jumlah barang yang dah dorang ambik. Mak aku? Dia ada anak dia ni. Yang sangat bijak bershopping. Eh, aku kan takyah kira2. Main agak je. Mcm poyo sgt la kan nak pegang hp sambil kira. No. So not me.

Last2 sampai kaunter, barang yang aku ambik semua berjumlah..

RM199.80. Bijak bukan?

Ni muka 2 orang yang nak shopping. Mak dan anak yang over excited!

"Errrmm.. Mak nak ambik apa tadi mak?" Ambik je.. Xyah bayar.




Sent from my BlackBerry® wireless device via Vodafone-Celcom Mobile.

Saturday, September 17, 2011

Geram aku geram

Aku geram dengan cashier kat pasaraya dekat rumah aku. Tak tau langsung nak respect customer.

Arini aku pg beli beras. Sekali aku angkat letak dalam kereta, berterabur beras tu kat seat. Rupanya dah berlobang plastik beras tu. Bukan satu, tapi dua2 beg tu.

Dua2 beg Okaaaayy?

Dengan troli yang alignment dah lari, aku sorong balik troli tu ke kanan ke kiri. Macam troli minum todi.

Nyonya mak tokey pasaraya (agaknya) dah aku impom. Dia okey je. Satu hal lagi, beras 10 kilo dah takde. Yang ada packing 5 kilo. Aku amik 4 beg. So, ada beza harga kat situ.

Kaunter tempat aku bayar tadi dah tutup. Aku pegi la kaunter sebelah. Aku impom la kisah tadi tu. Sebenarnya aku nak bayar beza harga. Tu je. Aku paham la kan, tadi aku bayar kat kaunter lain.. Ni kaunter lain. So pasti akan ada mslh sikit kalau nak bayar kat kaunter yg berbeza. Itu aku tau tu.

Masalahnya, sorang staff kat kaunter dengan muka mengantuk langsung xde inisiatif nak bantu aku. Langsung tak bangun nak tengok apa isi troli aku tu. Dia bagi alasan, tadi bayar kaunter lain. Kaunter tu tutup, staff ada hal.

Wtf.

Abis tu aku nak kena tunggu staff tu selesai hal dia ke? Aku dah mula bengang dengan sikap malas dia. Berat bontot. Haishhh.. Aku dah angin dah. Macam ni ke cara layan customer? Masih buat muka malas mengantuk dengan bontot melekat kat kerusi. Memang cilaka okey?

Time ni suara aku dah agak kuat..

Aku pegi kat kaunter satu lagi. Staff tu kensel amount yg td aku bayar, scan baru 4 beg beras ni. Habis cerita.

Senang je kan.. Bukan susah pun..

Sambil berlalu pergi aku berkata..

"Bontot tu berat sangat kot.."

Sabar nonie sabar..




Sent from my BlackBerry® wireless device via Vodafone-Celcom Mobile.

Wednesday, September 14, 2011

Testing

Testing 1 2 3..



Sent from my BlackBerry® wireless device via Vodafone-Celcom Mobile.

Tuesday, September 13, 2011

Kisah kasut raya..

Macam biasa, tiap tahun punya raya.. Aku kurang ada gambar raya. Ada, tapi kat kamera orang lain. Kamera sepupu atau pakcik aku. Aku xde kamera. Aku ada hp berkamera.

Bukan nak cerita pasal gambar raya. Tapi pasal kasut raya.

First thing bila sampai rumah makcik aku untuk beraya, aku akan scan kasut² yang ada kat depan pintu. Mana tau kot² ada yang sama dengan kasut aku.

So far, baru sekali. Itupun raya 4 tahun lepas. Kasut sama dengan sepupu aku.

Ciss.. Boria.

Raya tahun ni, aku pening nak pilih pattern kasut. 2 tahun lepas, beli kasut tumit penuh.. pakai sekali je. Sudahnya, simpan dalam kotak. Duduk bawah katil diam². (harap mak aku tak selak cadar). Sekali dia selak kau.. "Ha.. ni kotak apa ko simpan bawah katil ni?"

Last², beli wedges gak. Macam kasut raya tahun lepas. Ha, kasut tahun lepas aku pakai sampai sekarang ni. Nak pecah dah tapak dia. Siap antar kat tukang kasut suruh tukar tapak. Ha, kan uolss.. I tak membazir dah. Pakai sampai tapak pecah.

Makcik aku terkejut tengok kasut aku. Dia kata tinggi sangat.

"Tak tegolek ke ko pakai kasut ni Nonie? Takut acik nengokkan kasut ko ni."

Sambil tu dia sarung kasut aku..

"Oh mak kau tegolek aku! Macam ni ko kata selesa?"

Ha.. nak rasa sangat kan.. Nak sangat try kasut aku.



Takde la tinggi mana kasut ni kan? Actually memang tinggi. Tapi tersangatlah selesa.

pstt.. kasut ni pun simpan dalam kotak jugak.


Wednesday, September 7, 2011

apa aku kesah..

Kat office aku kan, Facebook dah kena blok.

So, takleh facebooking time keje. Padan muka aku!

Tapi kan, aku beli blackberry. Model lama.. Model yang orang dah pakai setahun, aku baru beli. Takpe.. Janji BB.

Padahal, bajet kedekut. Nak yang murah je. Kah Kah Kah.. Berdekah².

Asalkan boleh online 24-7. Kan?

FB tetap FB..

Eh, bagi aku nombor pin BBM..


Monday, August 1, 2011

Nampaaaakkk sangat NAK MENIPU aku..

Aku ni kan.. tak suka bising². Selagi aku boleh lebih kurang, aku cuba untuk lebih kurang.

Dengan ertikata lain.. Bertolak ansur.

Tapi, macamana kalau orang cuba untuk menipu kita? Tapi kan, aku tanak la anggap dia ni nak menipu. Mungkin adalah salah faham kat situ.

Kelmarin aku ada antar kereta aku untuk servis tukar minyak hitam. Servis tiap tiga bulan yang biasa aku buat. Biasanya aku memang antar kat jiran aku ni. Yelah, sambil nak bagi dia bisnes kan.

Aku dah siap² beli minyak hitam dari abang aku. Dia suruh pakai minyak Shell. Elok katanya. Aku pun okey je la since abang aku yang rekomen.

So, bila budak ni ambik kereta aku kat rumah.. aku bagi la dia minyak ni. Siap dia tanya berapa harga aku beli, beli kat mana.

Aku cakap,

"Tak tau, abang aku yang belikan. "

Mula2 aku tunggu la kereta tu diservis sambil borak2 dengan wife dia. Aku ni, tinggal je sebelah rumah. Tapi, jarang sangat bertemu muka borak2 dengan jiran.

Ye, aku bajet Busy manjang. (malas)

Lambat pulak kereta tu nak siap. Aku pun pakat keluar naik kereta kakak aku.

Sampai rumah, kereta dah siap hantar letak kat parking.

Hmm.. bagus la dah siap.

Bila aku buka bonet kereta, ada tong minyak hitam aku tadi. Dalam hati ingat mungkin balance minyak dia pulangkan kat aku.

Sekali aku angkat kau...

Masih berat. Aku buka penutup..

SEAL MASIH BELUM BUKA LAGI..

APEKAH?

Aku terus call. Tanya samada dia dah isi minyak hitam ke belum. Sebab tadi time aku datang tengok, dorang tengah nak tukar gasket.

Dia kata SUDAAAAHHH..

Kalau sudah, kepada tong minyak ni seal belum buka lagi? Minyak apa kau isi?

Dia kata, (sambil bertanya kepada budak dia)..

Dorang guna minyak hitam stok dorang. Dan.. sama katanya dengan minyak aku. Sama brand, sama kelikatannya.. Kalau tak percaya, boleh tengok tong.

Aku dah agak cuak. Rasa macam ditipu.

Aku cakap,

"Aku tak tau .. yang aku tau.. ko keluarkan balik minyak hitam dari kereta aku.. Isi dengan minyak yang aku bekalkan tu.."

Sekejap je dah ada orang tercongok depan pintu nak ambik kereta.

Lepas tu kereta pun dihantar balik kat parking rumah aku. Aku malas nak keluar amik kunci.

Hishhh.. Geram tau i.. Rasa macam ditipu hidup².

ps : aku harap memang mula2 dorang isi minyak sama dengan aku punya. Malas nak anggap negatif.

Tapi kan, aku buat tu sebagai pengajaran biar dia tak buat perkara yang sama kat orang lain.