KAWAN²

Monday, November 11, 2013

Konvokesyen

Ha, semalam aku pegi konvo adik aku. Beliau berjaya menamatkan pembelajaran dengan Masters in Art and Design. Lebih bagus lagi, dapat Anugerah Sarjana Cemerlang. Alhamdulillah. 

Nasib baik ko dapat anugerah cemerlang. Kalau tak, memang aku nak ungkit yang ko selalu cengkelat turn memasak. 

Awal pagi dah bangun. Mak aku sibuk kejut suruh bersiap. Adik aku tuan punya badan tak pulak dia kejut. Entah2 mak aku yang nerves. Hahahaa! Sebenarnya kan, aku malas sangat nak pegi. Mengenangkan nak duduk dalam dewan tu berjam2.. Haih.. lemah rasa. 

Tapi, memandangkan hanya aku dgn mak yang available semalam.. aku gagahi jugak demi adik aku ni. Ayah aku, tak berapa sihat nak ikut sama. Yelah, orang dah tua kan. Belum nak ke tandas lagi. Dengan orang ramai lagi. Kesian nanti ayah aku letih. Yang lain2, ada hal masing2 yang tak dapat nak dielakkan. Mana yang ada je la ye dik..

Ni, parking keta je terus ambik gambar. Biasalah kan.. kata blogger.. mestilah apa2 dulu nak snap gambar. (blogger la sangat.. puii..) Ni, simen basah ye. sebab tu aku angkat kain. Bukan saje2 post nak angkat kain.
 
Kalau takde booth bunga, memang bukan konvo namanya. Aku malas nak survey2 harga. Tiba2 ada budak pompan approach aku masuk booth dia. Aku pilih lebih kurang, then bayor. Beli yg RM35 je. Alah, bukan boleh buat makan pun bunga tu kan.. (dasar kede..). tapi takpe, ingatan tu penting ye adik2..

Perasan tak, gambar aku yang ni nampak mcm tinggi sikit kal nak dibandingkan dengan gambar mula2 tu. Ko tau sebab apa, sebab aku jinjit. Takmo kalah dengan orang sebelah yg pakai heels pat inci tu. Nasib baik tak tumbang hoii.. Tu muka tahan jinjit tu. Tu yang macam muka semput tu. Uncle photographer ni pun satu hal. Paksa kami bediri kat rumput basah tu. Abis kasut coach ai tau..

Ni baru betul gaya photographer. Nak tau tak, balapan tu lembap tau. Sebelum tu hujan sebabnya. Main baring je uncle ni. Biar la dia. Janji dia puashati. Waktu ni, memang dah panas terik. Nak pitam pun ada rasanya. Bayangkan, dari dalam hall aku nak beku dah.. pastu keluar kat panas terik. Memang pakej nak dapat migraine. Welcome migraine. Mari balik hantuk kepala kat dinding.

Sebelum hantuk kepala kat dinding, mari isi perut dulu. Aku pilih meehun sup je. Air teh bunga. (tiada dalam gambar). Dia punya meehun aku ckp kau, sebungkus kot dia letak. Penuh semangkuk. Migraine2 pun, abis semangkuk aku telan. Laju2 makan, mak..mari kita pulang.

Balik rumah.. mandi.. salin baju.. makan ubat.. nangis. Menahan sakit kepala. Nangis sampai tertidur. Kesian kan?

Bangun tidur terus baik.. Sebab Sayang datang. Heheheee.. Drama mau kuat bai.. baru jalan. hahaha.. Boleh pulak bangun masak bagai. Eh, doktor pun kalah. (okey, tutup muka) 

Tata.


 


Friday, November 8, 2013

Welcome to the Family


Ha kau, tajuk tak menahan.

Sapa bayangkan tajuk tu memaksudkan seorang bayi? Atau sebiji kereta baru? Sila angkat tangan. 

Kedua-dua di atas tu ada la kebarangkaliannya. Insha Allah. Ada rezeki, ada la.

Tapi kat sini, aku maksudkan adalah.. Seekor kucing.

Hahaa.. Ini lah dia. Anak kucing itam legam. Setelah puas berfikir, aku namakan dia Kaka. Sebab ada lagi dua ekor kucing lain. Satu Kakak, satu lagi Keket. So, sikecik ni nama dia Kaka. Biar semua stat dari K. Bukan Dato' K yang bagi okey?

Kucing ni Sayang yang bagi. Malam2 datang rumah antar kucing ni kat aku. Dia simpan dalam beg, tepuk2 bagi kucing ni tidur kat sepanjang perjalanan. Ha, nasib baik tak terberak ke terkencing ke dalam kereta dia. Dia ni memang gila sangat kat kucing. Agaknya dia lebih gilakan kucing dari aku. Takpe, lepas kawin "Strictly No Cat". Muahaahahaha!

Okey, yang cute pasal kucing ni kan.. Dia kalau nak kecing or berak.. Letak je kat penyodok sampah. Kat situ la dia akan buang. Senang sikit keje aku. Angkat n cuci.

Eh, kalau dia berak aku cuci tau bontot dia. Sebab Kaka ni tidur dengan aku tiap malam. Tapi tulah, kadang2 pukul 3 pagi dia bangun nak berak. Dah macam ada anak kecik pulak aku ni.

Takpe, practice dari sekarang. Hahahaa.. *tutup muka*

Tata.


Wednesday, November 6, 2013

Haloo..

Halloo..

Lama sungguh tak post entry kat blog ni. Bukan dah bersawang dah. Kutu pun dah lekat kot nih.

Rasanya macam takde idea dah nak post apa cerita kat sini. Beku dah otak ni.

Okey, harini cuba2 untuk edit blog ni. Konon.. Cuma tambah satu Widget tepi tu. Daisypath kooo.. Feeling2 nak tau dah berapa lama ada tonang. Nak kira pakai kalendar, malas pulak. 

Dasar pemalas kan.. Bukan apa, nanti dah kira dari satu hari ke satu hari, pastu lupa. Eh, dah berapa tadi ni ye? Kalau guna Daisypath ni kan, ko letak je tarikh bila. Ha kau.. terus dia calculate dengan tepatnya.

Dah lama tak godek2 blog ni, tak tau dah macamana nak tukar background. Terkial2 macam mula2 memblog dulu.

Tu je la buat masa ni. Nanti ada idea, aku post entry.

Tata uols.

Monday, August 26, 2013

Kini Baru Ku Tahu.


Okey, just nak share cerita diri.

Aku suka lelaki yang tak banyak cakap. Cakap bila perlu je. Sombong dan eksen, itu memang aku suka. Baru nampak macho beb. Lelaki banyak cakap ni bagi aku, merimaskan. 

Aku tak suka, okey? Tak suka. Tak minat.

Okey, itu DULU.

Bila aku kenal dengan Sayang. Persepsi aku perlahan-lahan berubah.

Ye, Sayang memang suka bercakap. Ada je benda nak dia cakap, nak dia lawakkan. Nak di merepekkan. Mula-mula memang tak boleh nak terima situasi dan keadaan bersama dengan orang yang bersikap sebegini. Semua macam tak kena. Takleh nak terima. Jauh dari kebiasaannya. 

Tapi lama-lama dengan dia, aku boleh terima situasi baru ni. Bila Sayang diam, aku jadi boring. Kalau dulu, aku siap suruh dia tutup mulut. Kurangkan bercakap. Sebab aku rimas.

Tapi sekarang, bila dia diam, aku suruh dia bercakap. "Cakap la apa-apa je Sayang.. jangan diam je.. Boring la."

See?

Lama kelamaan, aku sedar.. Aku suka kat orang yang suka bercakap, suka melawak. Selama ni aku tak sedar, orang macam ni la yang sebenarnya aku suka.

Yang banyak bercakap tu lah yang buat aku bahagia.





Wednesday, August 14, 2013

Raya 2013


Selamat Hari Raya kawan²..

Masih belum terlambat kan nak ucap Selamat Hari Raya. Baru raya ke 7 pun kan..

Dah tua² ni mood nak raya memang dah tak serupa macam dulu zaman muda². Semangat kemain. Baju, jangan cakap lah. Manjang nak beli awal. Dengan beli kain ela, belum lagi malam raya hegeh² nak cari baju siap. Tak cukup lagi katanya. Selagi tak raya orang kata. Ada saje nak dibelinya.

Raya tahun ni, paling takde mood. Persiapan pun ala kadar je. Baju pun takde. Bukan takde, tapi tak dapat nak disiapkan. Tapi takpe, aku okey je. Pakai je baju tunang aritu. Cuma tudung je beli lain.

Tah kenapa.. Takleh nak jawab. Rasanya bukan aku je, tapi rata² ramai yang mood nak raya tu kurang ada. Lambat nak sampai mood tu.

Kuih raya? Beli je jajan² kat Phong May. Sapa yang tinggal kat Klang tu, tau la kedai apa tuh. Cuma 2 hari sebelum raya, adik aku dapat kesedaran. Beliau gigih membuat 3 jenis biskut. Aku sikit pun tak tolong. 

Macam biasa, hari raya pertama. Adik beradik  berkumpul kat rumah aku. Bermaaf-maafan. Makan².. Lepas tu konvoi beraya rumah sanak saudara. Sapa yang takde kat rumah tu, minta maaf. Takde siaran ulangan ye. Nasib. 

Lepas tu, balik rumah. Tido.

Hari raya kedua dan seterusnya, duduk rumah. Tunggu sanak saudara datang beraya. Topup kuih raya dalam balang, sapu lantai, lap meja, cuci cawan. Itulah keje rutin hari² time cuti raya. 

Bosan bukan?

Errmm.. Baru teringat, rumah jiran sebelah pun belum aku jengah. Malam ni la kot. Kot lah.

Agaknya raya tahun 2014 dah berbeza kot. Ni bukan kot. Insha Allah.. Tahun depan dah beraya dengan Sayang.

Lambatnya tunggu 2014.

Rasa nak lempang tak?


Tuesday, July 30, 2013

Rindu Tak Terucap.

Lepas sahur, susah pulak nak tidur balik. Tulah, sapa suruh sahur makan mee rebus? Okey, baru sekali sahur makan berat² tau. Tiap hari aku makan biskut cicah milo.

Patutla makin longgar seluar baju..

Sebenarnya, aku tengah rindukan kota suci. Rindu sangat². Terbayang² saat pertama aku melihat kaabah depan mata. Subhanallah, satu perasaan yang tak dapat nak diluahkan. Cuma air mata yang mengalir dengan tiba².

Rindu nak berjalan kaki dari hotel ke masjid untuk solat fardhu. Rindu nak dengar suara azan. Rindu nak dengan alunan suara imam masjid. (Sebak).

Rindu nak naik van yang pintu takleh nak tutup rapat utk ke tanai'm utk buat niat umrah. Rindu nak bebel² kat driver van yang suka isi penuhkan van jadi mcm sardin.

Rindu nak buat tawaf, buat sai'e. Indahnya dapat sampaikan doa yang kalian kirimkan haritu.

Rindu nak minum air zamzam yang subhanallah sedapnya rasa. Sedap je lalu kat tekak ni bila ditelan.

Banyak betul perkara yang aku rindui kat sana. Tak boleh nak cerita semua. Sebab semuanya indah. Terlalu banyak rindu nak aku ceritakan kat sini.

Satu benda aku nak bagitau, aku memang tak ingat satu benda pun pasal kerja, sewaktu aku kat sini. Memang totally lupa pasal stress kerja.

Memang betul orang kata, sekali kita pergi.. kita akan rindu untuk ke sana lagi.

Rindunya..

Insha Allah, ada rezeki.. lepas kawin aku nak ke sana lagi. Kali ni dengan mahram aku, Sayang.

Doakan aku ye.

Ish, sebak pulak.


Sent from my BlackBerry® wireless device via Vodafone-Celcom Mobile.

Wednesday, July 17, 2013

Penyakit mintak kena tampar.

Okey, ni kali kedua aku menaip entry. Sebab yang mula2 tadi.. Aku dah tertekan X kat belah kanan atas tu. Dasar darah gemuruh kan. Gabra tak tentu hala.


Penyakit ni dah lama menyerang aku. Penyakit dok ngadap sale beg. Sentiasa klik. Hari2 pun nak klik. Siap letak as FAVOURITE tu.. Buat keje sikit, klik address ni. Untung2 ada sale. Ngadaaaappp sampai lebam.

Aku memang suka ngadap benda ni. Siap hafal tau harga sale sebelum2 ni. Lepas tu compare dengan harga sale sekarang. Balik rumah, sambung lagi. Ngadap ipad pulak. Walaupun view kat ipad tak memuaskan berbanding dari view kat pc, tetappp aku hadap jugak.

Walaupun kadang2 loading photo kat ipad slow, tetap bersabar. Hadapi jugak. Cuba suruh tunggu video ngaji, buffering sikit dah mengeluh. Dasarr sangat kan aku ni. Tu namanya mintak pelempang.

Kalau dating kebetulan tengah ada sale, aku pun tetap ngadap jugak. Kadang2 sampai Sayang bengang. "Itu je la yang awak tengok. Tak boring2 ke?"

Senang je aku jawab.
"Nak bagi saya boring, awak belikan sebijik. Baru hilang boring."

Huahuahua.

Eh, best tau tengok beg2 ni. Boleh buat happy. Bukan kena bayar pun kannn?

Bukan apa, harga beg2 ni jauh lebih murah kalau banding kat butik. Kat butik tu, takat masuk.. Tengok2. Nak pegang pun tak lalu. Bukan tak lalu sebab apa. Sebab mahal. Uishh.. 

Beza separuh harga tau?



Monday, July 15, 2013

Pengalaman


Okey, orang dah nak ada menantu, aku baru hegeh2 nak bertunang.
Astagfirullahalazim.. Bawak mengucap la kan aku ni. Macam tak bersyukur pulak.

Tapi inilah ketentuanNya. Dipertemukan jodoh di usia sekarang. Tapi Alhamdulillah, dah sampai waktu kata orang. Cuma, kita tak tau je cepat lambat. Turn aku, aku dapat lambat. Hahahaaa..

Aku rasa aku dah cerita sikit pasal Sayang. Takyah kot nak citer banyak.

Ni aku nak cerita pasal hari aku bertunang. Hahahaa.. Nervous kooooo! Tulah, selalu ejek2 Sayang. Sayang aku tu darah gemuruh orangnya. Selalu la aku aku ejek2 dia.

"Nanti nikah jangan ulang banyak2 kali tau Sayang.. jangan buat malu saya.."

Sekali kauuu.. Mak dia nak sarung cincin..

MENGGIGILLLLL aku..

Kejung kebas rasa tangan ni. Hambik aku sana.. suka sangat ejek2 orang kan.. Sekali, rupanya diri sendiri pun darah gemuruh. Double darah gemuruh ko..

Itu belum time nak keluar layan tetamu dari family Sayang. Rasanya sepuluh kali aku patah balik. Dah sampai pintu, masuk lagi. Sampai la dekat sepuluh kali. 

Ntah apa kejadah aku ni.. Gemuruh ya amat. Sampai diorang dah siap makan. Dah siap cuci tangan dah. Baru aku terhegeh2 nak keluar bersalam. Itu pun macam nak tergolek bontot je time nak duduk sama dengan family Sayang.

Ha, satu lagi kan.. Bila belek2 gambar tunang, baru aku perasan.. Time sarung cincin tu, aku duduk tu mcm orang jepun. Banyak la aku punya jepun kan. Lupa dah nak bersimpuh.

Adoiiiila.. spoil betul aku ni..

Tulah sebabnya, aku tak post gambar aku sarung cincin. 

Huahuahuaa! Malu kat korang. Malu kat diri sendiri.

Okey, gambar Sayang memang aku tak post kat sini or kat fb. Sila cari kat Instagram aku. Itu pun muka sipi2. Aku kan bajet artis. Korang tak tau ke?

Pangg!